In de herfst van 1988 kwam ik als tiener tot geloof — of misschien beter gezegd: ik vond God terug. Als kind bezocht ik vakantiebijbelschool, en daar heb ik Jezus al ontmoet. Mijn reis begon in een traditionele kerk, liep via een baptistengemeente, en vond uiteindelijk een thuis in de pinksterkerk. In de eerste jaren had ik een enorme honger naar God. Ik verslond boeken, zocht verdieping, en tijdens mijn studententijd maakte ik kennis met de Heilige Geest. Ik werd gedoopt en was actief binnen de christelijke studentenvereniging Ichthus. Na mijn HBO-V begon ik te werken in de GGZ. In de kerk ontmoette ik Jacob, met wie ik ben getrouwd. We hebben samen 3 mooie, inmiddels volwassen kinderen. Door de jaren heen is mijn passie voor het Woord én de Geest altijd gebleven. Het Woord snijdt, spiegelt, geeft hoop en geloof. De Geest raakt harten waar mensen niet kunnen komen, en brengt genezing en herstel.

Recent heeft God iets diep in mij genezen — iets waarvan ik me eerder niet bewust was, maar dat wel invloed had op relaties en verbinding. Door een woord van God, het was een raadsel wat ik moest oplossen, ging ik zien dat er patronen in mijn ziel waren ontstaan in mijn vroege kinderjaren. Wanneer God spreekt, is het altijd om te verlossen. Het is moeilijk in een paar zinnen te vatten wat dit herstel heeft gebracht: rust, zachtheid, een diep gevoel van niet meer alleen zijn, meer verbinding met anderen én met mezelf. Ik ben nooit verslaafd geweest of depressief, maar voor God is geen probleem te groot of te klein. Hij wil dat je heel bent en vrij door het leven gaat!! Mijn verlangen is dat gebroken mensen heel worden. Dat er herstel komt in het leven van iedereen die een tijd met ons meeloopt en Jezus (beter) leert kennen.